Eğitim sistemimiz genel itibariyle ezbere dayalı olduğundan öğrencilerin en sevmediği derslerin başında yapılamayan matematikten sonra tarih geliyor. Oysa ki tarihi, olaylarla, gizemlerle dolu bizim gibi bir millet yok.
Gençlerimize tarihten ders almayı, tarihi özümsemeyi öğretmekten çok tarihi olayları ezberleyip sınavda işe yarayan kısmını almalarını gösterdiğimiz için tarihe merak git gide azalıyor. İstanbul'un Fethi anlatılırken 1453, Haliç'in zincirleri, karadan yürütülen gemilerle iş bitmemeli. Ortaçağ anlatılırken, sanatkar-eser ezberi değil de o sanatçının o eserin nasıl ortaya çıktığı özümsenmeli. Tarihi olay ve olgular sebep sonuç ilişkisine dayanayarak anlatılmalı. Günümüz düşüncesi ile değil, o zamana göre düşünüp sentezlenmeli. Bu olsaydı böyle olurdu vs gibi düşünceler tarih için anlamsızdır. Tarihi önemli kılan, yaşanmış olaydan ders alıp geleceği tayin etmektir.
Tarih alanında uzman yetiştirmesi gereken fen-edebiyat fakülteleri ülkemizde ne yazık ki eğitim fakültelerinin görevini yapıyor. Uzman gibi eğitim alıp, öğretmen adayı oluyorlar. Tarihi araştırarak, severek, saygı göstererek okumak gerekiyor. İşsiz kalmamak, son umut gibi sebeplerle tercih edilen bu bölüm zamanla itibarını da yitiriyor.
Gençlerimizin çoğunluğu ezberci zihniyetle yetiştiği için tarihi geçmelik dersten ibaret sayıyor. Birçoklarımız Cumhuriyet ve yakın tarihi derslerini alamadık. Oysa ki günümüz problemlerinin kaynağı ve çözümü yakın tarihin tozlu sayfalarında yatıyor. 20.yy tarihimizi biraz açıp kurcaladığımızda birçoklarımızın kafasındaki soru işareti gidecektir. Günümüz siyasetinin, küresel sorunların benzerleri tarihte çok defa yaşandı ve üstü kapandı. Tarihe geri dönüp incelediğimizde yapmamız gereken aslında bize söyleniyor.
Bize düşen tabularımızı yıkmak, tarihi severek, ezber için değil öğrenmek için okumaktır. Yazımı rahmetli Barış Manço'nun bir sözü bile bitirmek istiyorum.
"Geçmişini bilmeyen bugününü anlayamaz ve yarınını kuramaz." Barış Manço
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder